Sunday, April 20, 2008

On The Road...

8 Comments (Post A Comment)

35 χρόνια έκλεινε. Θυμόταν πολλά… Πρώτη του ανάμνηση, ένα χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού, 4 χρονών, στη γωνία του τραπεζιού. Δυο μέρες στο νοσοκομείο και 4 ράμματα πεσκέσι από ένα σπρώξιμο του 2 χρόνων μεγαλύτερου αδερφού του…


Αργότερα, η πρώτη μέρα στο σχολείο. Η μητέρα του τον πήγε σε ιδιωτικό, «να πάρει γερές βάσεις», όμως το σκασιαρχείο ήταν πάντα η επιλογή του. Οι δασκάλες λέγανε ότι απλά «δεν προσέχει», εκείνος όμως ήξερε ότι δεν ήταν το φόρτε του το διάβασμα.


Ο πρώτος του έρωτας. Αθώα παιδάκια ακόμα, στην εποχή «ο Γιωργάκης αγαπάει την Ελενίτσα, εσύ ποια αγαπάς;» είχε κολλήσει με μια ξανθούλα στρουμπουλή με κοτσίδες, την Ελεονόρα. Όταν έπαιζε με τους άλλους τους στρατιώτες, κυνηγητό, μπάλα, ο,τιδήποτε, άμα τύχαινε να περνάει από τη μεριά τους η συμπαθής συμμαθητριούλα, ήθελε να είναι το επίκεντρο της προσοχής…


Το πρώτο του φιλί. Γυμνάσιο. Μια κοπέλα που δεν συμπαθούσε και τόσο, παρόλα αυτά ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη για την ηλικία τους, οπότε του φάνταζε ιδανική, όπως και σε όλη τη παρέα. Δεν έμεινε μαζί της ούτε καν για 2 μέρες...


Λύκειο. Η εποχή με τα σπυράκια, τα κρυφά πορνοπεριοδικά, το πρώτο τσιγάρο, το πρώτο ποτό και μια μορφή ανεξαρησίας από την οικογένεια που τον έπρηζε να στρώνεται στο διάβασμα, ενώ εκείνος δεν είχε καμία απολύτως όρεξη… Μετά τη πρώτη λυκείου, πήγε σε μια τεχνική σχολή, να μάθει μηχανικός. Πορωμένος με τα αμάξια, ήθελε να τα ξέρει μέσα έξω. Να τα κάνει βίδες και να τα ξαναφτιάχνει. Στο τέλος του σχολείου, μια παρέα 3 ατόμων έκανε «επιδρομή» σε γυναίκες που μπορούσαν να τους μάθουν «τα κατατόπια». Εκείνη τη μέρα ήταν η πρώτη του φορά…


Τον επόμενο Νοέμβρη μπήκε φαντάρος. Αφού ορκίστηκε, μεγάλο μέρος της θητείας έκανε στη Σάμο, λίγο Διδυμότειχο, μέχρι να καταλήξει στη Λάρισα, όπου και απολύθηκε. Γυρίζοντας σπίτι στην Αθήνα είπε να κυνηγήσει τη δουλειά. Μπήκε σε ένα μηχανουργείο αυτοκινήτων, όπου σιγά σιγά διέπρεψε. Έτσι, δεν άργησε να έρθει η ώρα που άλλαξε δουλειά, και πήγε σε εγκεκριμένο συνεργείο γνωστής μάρκας αυτοκινήτων.Εκεί του φερε η τύχη μια μέρα να συναντήσει την πρώτη του αγάπη, την Ελεονόρα. Μόνο που πια δεν ήταν μια μικρή στρουμπουλή τρελοκοτσιδού, αλλά μια κουκλάρα 1.80 με γυμνασμένο κορμί (του είπε αργότερα ότι για τις αναλογίες της έδινε μεγάλο ποσοστό υπαιτιότητας στη κολύμβηση). Φοιτήτρια, τελειόφοιτη, έτυχε να κάνει κάποιο θόρυβο το αυτοκίνητό της και το έφερε να το κοιτάξουν. Της πρότεινε να πάνε για ένα καφέ. Ο ένας έγιναν δυο, οι δυο περισσότεροι και να τους μαζί ζευγάρι. Στα παγκάκια, στις καφετέριες, στα ιδρωμένα σεντόνια, έδιναν πάντα τα διαπιστευτήρια ενός τρανού έρωτα.


Ενός έρωτα που «μονιμοποιήθηκε» με το γάμο τους, μια βροχερή μέρα, σε ένα εξωκλήσι λίγο έξω από το χωριό της καταγωγής της. «Αφού παντρευτήκαμε με βροχή, όλα τα άλλα θα μας πηγαίνουν καλά», έλεγαν. Και πράγματι, στην ηλικία των 28 και οι δυο, είχαν μπροστά τους το μέλλον τους. Πράγμα που επισφραγίστηκε με την προαγωγή του σε προϊστάμενο αρχιμηχανικό και την γέννηση του γιου τους.


Ο καιρός πέρασε, το παιδί μεγάλωσε, περπάτησε, έμαθε τις πρώτες του λεξούλες, πήγε νηπιαγωγείο, έκανε τις πρώτες του γυμναστικές επιδείξεις, πήγε σχολείο και είχε φτάσει πλέον στη πρώτη δημοτικού.


7 χρόνια παντρεμένος, 6 χρόνια πατέρας, η οικογένειά του ήταν το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής του. Δεν υπήρχε περίοδος να τους αφήσει μόνους. Πάντα έφευγε από τη δουλειά στις 5 για να πάει να πάρει το μικρό από τη γιαγιά του και ζεστάνει το φαγητό για εκείνον και τη γυναίκα του, που όπου να ναι γύριζε κι εκείνη από το γραφείο...


Τους τελευταίους μήνες έβαζε στην άκρη χρήματα να αγοράσει ένα σκάφος. Μόλις χθες η Ελεονόρα του ανήγγειλε ότι θα γινόταν δεύτερη φορά πατέρας. Μόλις πριν 7 ώρες ξεκινούσαν για τις διακοπές τους. Μόλις πριν 10 λεπτά ξεκινούσαν από τη τελευταία τους στάση. Μόλις πριν 2 δευτερόλεπτα είδε τα δυνατά φώτα του φορτηγού…


Τελικά έχουν δίκιο όσοι λένε ότι η ζωή σου περνά μπροστά από τα μάτια σου λίγο πριν πεθάνεις...


Σε 2 ώρες θα τους έχουν αναγνωρίσει. Αύριο θα τους αναφέρουν όλες οι εφημερίδες και τα κανάλια. Τον υπόλοιπο μήνα η τροχαία θα διπλασιάσει τα μέτρα ασφαλείας. Τον υπόλοιπο χρόνο θα ακολουθήσουν πολλοί με την ίδια τύχη. Την υπόλοιπη ζωή του, ένα παιδάκι θα αναρωτιέται που είναι οι γονείς του…



Φιλιά Σε Όλους … ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Thursday, April 17, 2008

Could I Have A KISS?

3 Comments (Post A Comment)

Εγώ θέλω να πάω στις 18/5 στο Terra Vibe... Θέλει κανείς άλλος;

Tuesday, April 15, 2008

à mon avis...

0 Comments (Post A Comment)
chaque jour qui se passe, je crois que tout le monde me veut triste...

Είμαι Ένα Κρεμμύδι...

3 Comments (Post A Comment)

Χθες το βράδυ με την αγαπητή Lovething είχαμε μια κουβέντα σ'εναν Instant Messenger (μη κάνουμε και διαφημήσεις), και, ως συνήθως, μου ήρθε μια μέγιστη αύρα (βόλεψε κάπως και το θέμα) και άρχισα πάλι τη φιλοσοφία...


Λοιπόν, αγαπητοί μου φίλοι, εκτός της "θεωρίας της αύρας" που έχω αναπτύξει σε παλιότερο post (τι παλιότερο, αρχαίο...), σήμερα θα αναπτύξω τη "θεωρία του κρεμμυδιού"... Όπως είχε αναφέρει η griz σε αυτό το post, ο κάθε άνθρωπος μας βγάζει άλλο εαυτό... Δεν θα το κρίνω αυτό, αντίθετα, θα προσπαθήσω να το εξηγήσω...


Για μένα, λοιπόν, ο άνθρωπος είναι σαν το κρεμμύδι. Έχει πολλές πτυχές. Όσο μεγαλώνει, τόσο περισσότερες πτυχές εμφανίζει. Αυτό εξηγεί πολλά πράγματα. Κι επειδή δεν θέλω να προσβάλλω κανέναν, θα πάρω σαν "εργαστηριακό δείγμα" του πειράματος τον εαυτό μου...


Η θεωρία δίνει μια εξήγηση για το πως εμφανίζεται η ψυχή μας στους γύρω μας. Κάποιοι με θεωρούν σκατόψυχο, κακιασμένο και άνθρωπο που δεν αξίζει να του μιλήσουν. Ίσως γιατί λέω κακίες εύκολα, λέω τα πράγματα με το όνομά τους πρόσωπο με πρόσωπο κι όχι πίσω από τη πλάτη, κι επειδή δεν είμαι φοβερά κοινωνικός αντίστοιχα. Κάποιοι άλλοι με λένε εγωιστή, παρόλο που όλοι μου οι φίλοι μπορούν να πουν εύκολα ότι είμαι ο πρώτος που τρέχει στο πλάι τους στα ευχάριστα και τα δυσάρεστα. Το λόγο δεν το καταλαβαίνω, αυτοί που το λένε κάτι ξέρουν... Μια άλλη μερίδα με λέει ξεροκέφαλο. Έχω πει και το ξαναλέω, η αυτογνωσία μου με κάνει να λέω ότι είμαι πεισματάρης, ναι, αλλά σε καμμία περίπτωση ξεροκέφαλος. Ναι, με πείσμα και επιμονή θα υποστηρίζω την σκέψη μου, μέχρι να μου δείξει κάποιος το λάθος μου, οπότε και θα πω "mea culpa" (όπως συνηθίζω). Δεν έχω φτάσει ποτέ να βλέπω το αρνητικό, να βλέπω κάτι που βλάπτει, και να επιμένω ότι έχω δίκιο, όπως θα έκανε ο "ξεροκέφαλος"... Υπάρχουν κι άλλες τέτοιες καταστάσεις, δεν θα μακρηγορήσω. Πιστεύω ότι όλα αυτά γίνονται γιατί ο κάθε άνθρωπος λαμβάνει από μας μια διαφορετική "πτυχή του κρεμμυδιού", ή και συνδυασμό 2 ή περισσοτέρων.


Η θεωρία δίνει επίσης μια εξήγηση του πως κολλάνε διαφορετικοί άνθρωποι σε μια παρέα... Ας πάρουμε για παράδειγμα την εξάδα του σχολείου μας... Με τον καθένα από τους πέντε τους έχω και διαφορετικά κοινά στοιχεία που μας κάνουν να ταιριάζουμε και με κάνουν να τους αγαπώ. Με το Petro βγάζω την "atsssssss" πτυχή μου, με το Nicola την χαβαλεδιάρικη, με τη Mitsi την ρομαντική, με τη griz εκείνη της "ψυχρής λογικής" και με τη lovething μια πτυχή του "κλειστού και συνάμα adventurus" ανθρώπου. Ας πάρουμε τη σχέση μου με το συμ-blogger μου, τον asymbibasto. Εκτός από το ίδιο ονοματεπώνυμο και την κοινή καταγωγή, έχουμε πολλά κοινά στο τρόπο σκέψης και δράσης. Υπάρχουν πάρα πολλοί στο νησί μας με το ίδιο επώνυμο με μας, μερικοί είναι ακόμα και συγγενείς, οι οποίοι δεν έχουν κανένα απολύτως κοινό με κανέναν από τους δυο μας... Με τέτοιους ανθρώπους δυσκολεύομαι να κάνω φιλίες. Γιατί πολύ απλά δεν έχω τέτοια πτυχή του εαυτού μου. Είναι αυτό που λέμε "δεν ταιριάζουν τα χνώτα μας"...


Τέλος, επεξηγείται η "διαβάθμιση" των ανθρωπίνων σχέσεων. Γινόμαστε καλύτεροι φίλοι, νιώθουμε μεγαλύτερη έλξη και κάνουμε υπέροχες και σοβαρές σχέσεις με τους ανθρώπους εκείνους που λαμβάνουν πολλές πτυχές μας και τις ταιριάζουν με τις αντίστοιχες δικές τους, τα γνωστά σε όλους μας "κοινά μιας σχέσης". Όσο πιο πολλές συμβατές πτυχές έχουμε, τόσο πιο κοντά είμαστε σαν άνθρωποι και σαν χαρακτήρες, οπότε τόσο περισσότερο ταιριάζουμε... Κάποιοι φίλοι μου αγαπημένοι είναι σαν αδέρφια μου, γιατί έχουμε ταιριάξει παραπάνω από τρεις-τέσσερις πτυχές μας. Νιώθω ότι μια κοπέλα είναι κοντά στο ιδανικό μου, αν ταιριάζουν πλέον των δυο πτυχών μας... Κι αν θέλω κάποιες φορές να διορθώσω κάτι στον άνθρωπο απέναντί μου, είναι για να κάνω άλλη μια πτυχή να είναι "κοινό" μεταξύ μας... Έτσι είμαι κι εγώ ανοιχτός σε όλες τις προτάσεις αλλαγής...


Γι' αυτό, αγαπημένοι μου, σαν καλά κρεμμυδάκια, αφήστε τις πτυχές σας ελεύθερες... Θα εκπλαγείτε με τον ίδιο σας τον εαυτό που "ξέρετε καλά"...



Φιλιά Σε Όλους...

Sunday, April 13, 2008

Νίκος Πορτοκάλογλου - Ψέμματα

0 Comments (Post A Comment)
Αγαπημένο Τραγούδι σε πολύ καλή εκτέλεση...



Φιλιά σε όλους...

Thursday, April 10, 2008

Ξημερώνει Και Φεύγω...

2 Comments (Post A Comment)
Εκτός του γεγονότος ότι ο Κωστής Μαραβέγιας και η μπάντα του είναι κορυφαίοι κι από τη πρώτη στιγμή που τους άκουσα έγινα φανατικός, η χαρά μου είναι διπλή. Από τη μια, σήμερα έβγαλα στη κιθάρα το συγκεκριμένο τραγούδι, από την άλλη νιώθω ότι αυτά που λέει ο στίχος τα χω ζήσει κάποια στιγμή μέσα στη μικρή κι ασήμαντη ζωή μου...



Maraveyas Illegal - Δεν Σταματώ

Έρχεται πάντα στη ζωή η δύσκολη εκείνη στιγμή
που γυρνάς ένα πρωί και βρίσκεις την πόρτα κλειστή
κι όλα μοιάζουν σκοτεινά, όλα δύσκολα και όλα θολά
κι αφού κλάψεις στα σκαλιά, σ' αρπάζει μια άγρια χαρά

Δεν σταματώ, ξημερώνει και φεύγω

Κι ένα βράδυ που 'ναι αργά και θα θες μια ζεστή αγκαλιά
Θα βρεθείς ξαφνικά στην πόρτα της πάλι μπροστά
Πόσο θέλεις να τη δεις, πόσα θέλεις ξανά να της πεις
μα δε βγαίνει έξω κανείς και σε παίρνει η αγκαλιά της βροχής


Οπως λέει κι η lovething η ζωή είναι ένα τραίνο... Είμαι σύμφωνος 100%... Ας αφιερώσω, λοιπόν, αυτό το τραγούδι σ' όλους εκείνους που νόμισαν ότι η στάση που κατέβηκαν ήταν εκείνη που θα τους κρατούσε για πολύ πολύ καιρό, και ξύπνησαν ένα πρωί, πήραν τον πρώτο συρμό και συνέχισαν το ταξίδι...

Φιλιά σε όλους...

Sunday, April 6, 2008

I Love You, I Hate You...

2 Comments (Post A Comment)


Saliva - Always: Revised Sweetened

I hear, a voice say "Don't be so blind"
It's telling me all of these things
That you would probably hide!
Am I your one and only desire?
Am I the reason you breathe,
Or am I the reason you cry?

Always, always, always,
I just can't live without you!

I love you!
I hate you!
I can't get around you!
I breathe you,
I taste you!
I can't live without you!
I just can't take anymore
This life of solitude
I guess then I'm out that door
And now I'm done with you!

(Done with you, done with you, done with you, done with you, done with you)

I feel, like you don't want me around
I guess I'll pack all my things
I guess ill see you around
It's all, been bottled up till now
As I walk out your door
All I can hear is the sound of

Always, always, always,
I just can't live without you!

I love you,
I hate you,
I can't get around you!
I breathe you,
I taste you,
I can't live without you!
I just can't take anymore
This life of solitude
I guess that I'm out the door
And now I'm done with you.

I love you,
I hate you,
I just can't live without you.

I wrap my hand around your heart,
Why would you tear my world apart?

Always, always, always, always.

I see, the blood all over your hands
Does it make you feel, more like a man?
Was it all, just a part of your plan?
The pistol's shakin' in my hands
And all I hear is the sound!

I love you,
I hate you,
I can't get around you!
I breathe you,
I taste you,
I can't live without you!
I just can't take anymore
This life of solitude
I guess then I'm out that door
And now i'm done with you.

I love you,
I hate you,
I can't live without you!
I love you,
I hate you,
I can't live without you.
I just can't take anymore
This life of solitude
I pick myself off the floor,
And now I'm done with you.

Always,
Always,
Always.



Αφιερωμένο στο ίδιο πάντα πρόσωπο...

Φιλιά σε όλους...

Saturday, April 5, 2008

Σοφίες...

2 Comments (Post A Comment)
Η όραση έχει όριο μόνο τον ορίζοντα. Γιατί να τη περιορίζουμε στα 5 μέτρα;

-

Οταν θες να κάνεις κάτι στη ζωή σου, σπατάλησε λίγη ώρα στην οργάνωση του "πως", και μετά ασχολείσαι και με το "πότε" και το "ποιός"...

-

Εξυπνος δεν είναι αυτός που διαβάζει τόνους βιβλία, και αντιγράφει τη σοφία των άλλων. Εξυπνος είναι αυτός που μεθοδικά δουλεύει το IQ του ώστε να φτάσει σε σημείο να παρατηρεί και να γίνεται σοφός...

-

"Μαγκιά" δεν είναι να λες πολλά, αλλά να κάνεις πολλά.

-

Το άλλο φύλο σε φέρνει σε καταστάσεις αντιφατικές... Από τη μια μεθάς, νιώθεις μόνος, σου λείπει, περιμένεις πάνω από ένα κινητό ή στο pc για ένα σημάδι, απελπίζεσαι, αναρωτιέσαι, κλαις... Από την άλλη πλατσουρίζεις σε πελάγη ευτυχίας, νιώθεις ανανεωμένος, όταν είσαι πλάι του πετάς, είσαι μονίμως με ένα χαζοχαρούμενο χαμόγελο... Δεν είναι παράλογος ο έρωτας;

-

Η φιλία άντρα-γυναίκας είναι πιο δύσκολη από τον έρωτα, παρόλο που για την "αγάπη σου" πρέπει να σαι καλός φίλος. Στον έρωτα έχεις άπλετο χώρο στα συναισθήματά σου. Στη φιλία έχεις μόνο λίγα τετραγωνικά να κινηθείς...

-

Μη ψάχνεις τον έρωτα στα πιο απίθανα σημεία. Το πιο πιθανό είναι να τον έχεις μπροστά στα μάτια σου...

-

Αν θέλεις να αποχωριστείς κάτι ή κάποιον, βρες το κουράγιο να το κάνεις, όσο επώδυνο κι αν φαντάζει. Το να δίνεις ελπίδες και μετά να τις αφαιρείς είναι πολύ πιο επώδυνο...

-

Οταν κάποιος σου λέει κάτι ξεκάθαρα, μη το βάζεις σε νόρμες ανάλυσης και το ζαλίζεις... Το πιο πιθανό είναι να το εννοεί...

-

Οταν κάποιος προσφέρεται να σου κάνει μια εξυπηρέτηση, μην το αρνείσαι, προφανώς δεν είναι κόπος...

-

Η χαρά και η λύπη είνα αντιφατικές, όχι μόνο σαν έννοιες, αλλά και εκ των πραγμάτων... Η χαρά κρατάει λίγο. Τελειώνει με μια μουντίλα που την εξαφανίζει... Η λύπη κρατάει πολύ. Τελειώνει με έναν ενθουσιασμό, που το πιο πιθανό είναι να την επαναφέρει...

-

Ο έρωτας έρχεται ξαφνικά κι απρόσμενα... Γιατί από κει και πέρα αφήνει τα πάντα στη τύχη;

-

Το μυαλο ειναι σαν το ποδηλατο... Οι περισσοτεροι ξερουν να το χρησιμοποιουν, ομως δεν το χρησιμοποιουν ολοι...

-

Η ζωη ειναι γεματη σκατα... Απλα κρατα μπολικο χαρτι υγειας!!!

-
Οταν κατι σου παει στραβα, μην αναρρωτιεσαι "γιατι δεν πηγε οπως το σχεδιασες/φανταστηκες"... Σκεψου καλυτερα "γιατι το σχεδιασες/φανταστηκες"... Μαλλον δεν αξιζε τον κοπο...


||==========||

Vision has as only border the horizon. Why limiting it to 5 meters away?

-

When you want to do something in your life, spend some time organizing "how to do it", and then u can bother lookin for "when to do it" and "who to do it with"...

-

Smart guy is not the one who reads tons of books and copies someone else's wisdom. The smart guy methodically works his IQ in order to achieve observing and becoming wise...

-

"Crafting" is not saying too much, but doing too much.

-

The opposite sex brings you to controversial situations... On one hand, you get drunk, you feel lonely, you miss them, you are waitin over a mobile phone or on the pc for a sign, you are getting desperate, you start wondering, you cry... On the other hand, you are swimmin in oceans of happines, you feel renewed, when you are by them you feel like flying, you always stand with the silly smile on your face... Isn't love INSANE?

-

Friendship between a man and a woman is more difficult than love, although for "your love" someone has to be a good friend. When in love someone has plenty of room for emotions. In friendship, it's only some square meters...

-

Don't look for love in the most improbable spot... Most probably love is in front of your eyes...

-

If u want to separate from something or someone, find the courage and do it, no matter how painful it seems. Giving it/them hope and then take it back is much more painful...

-

When someone tells you clearly something, u don't have to analyse it... The most possible is for him to mean it...

-

When someone offers to help, don't deny it, it's obviously not a burden...

-

Happiness and sorrow are opposite, not only as meanings, but in reality... Happiness lasts for a short period. Ends with a dullness that makes it dissapear... Sorrow lasts for long. Ends with an enthousiasm, that most probably will bring her back...

-

Love comes all of the sudden, when least expected... Why everything else is always let to Lady Luck???

-

Brains are like bicycle... Most people know how to use it, not everyone does use it, though.

-

Life is full of crap... Just hold a big tissue!!!

-

When something goes wrong, you shouldn't think "Why did it not go as you planned/imagined it"... You should better think "Why did u plan/imagine it"... Maybe it was not worth it at all...