Όχι στην επίσημη αγαπημένη. Οχι στο ΚΥΡΙΟ Otto (τι, μονο οι φλώροι οι Άγγλοι θα το λένε;).
Ντροπή και αίσχος στα Μ.Μ.Ε., στους "έγκριτους" δημοσιογράφους με το αλάθητο, στο πάσης φύσεως Ελληνάρα που θεωρεί αποτυχία το Euro 2008... Σκατά στα μούτρα σας! Ή μάλλον, καλύτερα, να φύγουν από τα γήπεδα άνθρωποι σαν κι αυτούς, που δεν έχουν ιδέα για την ομάδα, και μαζεύτηκαν μόνο επειδή πήραμε το 2004.
Το πιστεύω αυτό. Όταν η εθνική μάζευε στο γήπεδο με το ζόρι 5.000 άτομα, δεν μίλαγε κανείς. Οι δε "Ελληναράδες" τότε δεν ήξεραν καν ότι έχει αγώνα... Όταν στο word cup'94 μάζεψε 10 φορές τη μπάλα από τα δίχτυα και την έστειλε...καμία, πάλι δεν μίλησε κανείς (για το αμίμητο 4-4-2 εννοώ, 4 από την Αργεντινή, 4 από τη Βουλγαρία, 2 από τη Νιγηρία - και τότε με πολύ δυνατή ομάδα...). Για τις απόπειρες 98, 00 και 02 δεν μιλάει κανείς, γιατί κι εκεί μαζεύαμε τεσσάρες με το "καλησπέρα"...
Μετά το 04 όμως... Κοσμογονία! Νέα εποχή! Πάει πια η μιζέρια και το χαμαλίκι της μικρομεσαίας εθνικής ομάδας! Είμαστε οι καλύτεροι του κόσμου, πάει και τελείωσε! Όλοι μας προσκυνάνε... Δεν βάζουμε στο μυαλό μας ότι το 04 ήταν ένα θαύμα, ένα συνονθύλευμα συγκυριών που κατέληξε να μας στείλει στ' αστέρια... Όοοοοοοχι, η ομάδα είναι η καλύτερη και πάει και τελείωσε... Και "φερτε μας τη Βραζιλία" στο Confederations, τα εισπράξαμε από Βραζιλία, Μεξικό και Ιαπωνία, αλλά "Έεελα μωρέ, δεν είναι ενδιαφέρων θεσμός! Ένα απλό τουρνουά είναι!". Προκριματικά W.C.06 δείχνουμε ότι είμαστε μια κανονική ομάδα, κι όχι οι all stars του ποοσφαίρου, με τις ήττες μας και τα λοιπά, αλλά "εεεεε, εντάξει, κάναμε ανανέωση, μη περιμένουμε να δέσουν αμέσως!"... Και έτσι, για το 80-90% όλων εκεί έξω το αποτέλεσμα του Euro 2008 ήταν κεραυνός εν αιθρία...
Γιατί χαιρόμαστε τόσο με τις νίκες και τις θεαματικές πορείες που δεν προσέχουμε τις λεπτομέρειες... Ας μιλήσουμε για τα 2 Euro, που ασχολήθηκαν οι περισσότεροι από σας...
Στο 04, μπήκαμε στα τελικά από το...παράθυρο, με ένα goal του Stelios... Πάμε στη Πορτογαλία, ακούμε τον όμιλο κι αρχίζουμε τα "πάει, τέταρτοι θα βγούμε"... Μετά τα 2 πρώτα υπέροχα παιχνίδια, άρδην αλλάζει το σκηνικό... Και έρχεται το τρίτο παιχνίδι των ομίλων. Ρωσία. 2-0 στο 10'. Για κάμποσα λεπτά ήμασταν εκτός συνέχειας... Μέχρι που ήρθε ο "τσολιάς" Ζήσης Βρύζας και μας έστειλε στην επόμενη φάση. Αυτό το παιχνίδι, όπου ο Ντέμης Νικολαίδης (επιθετικός) αναγκάστηκε να παίξει δεξί back σε ένα ΚΑΚΙΣΤΟ παιχνίδι για την εθνική, δεν το θυμάται κανείς, θαμπωμένοι όλοι από το αποτέλεσμα...
Προκριματικά του Euro 08. Χάνουμε 1-4 από τη Τουρκία στο Καραΐσκάκη, με μια απόδοση που ζηλεύουν και...τα νησιά Φερόες, που τρώνε μαζικά 5άρες... Μέχρι τον επόμενο αγώνα (είχε κανένα μήνα απόσταση, νομίζω) εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεόραση είχαν καταθάψει την εθνική, το προπονητή, την επιλογή παιχτών, τις επιλογές παιχτών και προπονητή κατά τη διάρκεια του αγώνα... Όμως, ο ΚΥΡΙΟΣ Rehagel δεν είναι Έλληνας. Δεν τα παρατάει έτσι. Μας συνήθισε μετά από μια αποτυχία να κάνει μια ενδιαφέρουσα πορεία. Η ήττα από τη Τουρκία ήταν η μοναδική... Περάσαμε πρώτοι, και μάλιστα με ρεκόρ συγκομιδής βαθμών... Γι' αυτό και όλοι ξεχάσαν τα βρισίδια που ρίχνανε μετά τη Τουρκία... Εγώ πιστεύω πως ο ΚΥΡΙΟΣ Otto θα μας κάνει να κερδίσουμε την Ισπανία και θα φύγουμε με το κεφάλι ψηλά... Και θα βουλώσει στόματα σε Ελλάδα και Ευρώπη...
Για όλους εσάς που "απελπιστήκατε". Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου (και άλλων ομαδικών αθλημάτων): Στα τελικά περνάνε 16 ομάδες. Δεν πάνε όλοι στους 8. Δεν πάνε όλοι στους 4. Δεν πάνε όλοι τελικό. Δεν γίνονται και οι 16 πρωταθλητές. Κι αν γίνουν, δεν σημαίνει ότι θα είναι για πάντα.
Τι έγινε που αποκλειστήκαμε; Έπρεπε να το σηκώσουμε ε; Επειδή το πήραμε το 2004 είμαστε η καλύτερη ομάδα του κόσμου και έπρεπε να μας το δώσουν χωρίς καν να μπούμε στη διαδικασία να παίξουμε μπάλα... Μπράβο, με τέτοια μυαλά θα "εξυγιάνουμε" το ποδόσφαιρο... Δεν συμφωνώ ΚΑΝ με το τίτλο "αποκλείστηκε πρόωρα" που διάβασα σε εφημερίδες και είδα (περαστικός καθώς ήμουν) στη TV... Τι πάει να πει πρόωρα; Πως κρίνεται το πρόωρο; Με το τι έχω παίξει στο στοίχημα; Με το πως ήθελα να δω την εθνική;
Η εθνική ήταν και θα είναι η επίσημη αγαπημένη κάποιων. Δεν μας πειράζει που αποκλειστήκαμε. Το κεφάλι ψηλά. Ανεβαίνουμε επίπεδο, κι αυτό φαίνεται στο γήπεδο. Αγαπάμε την Εθνική, όχι μόνο για το θαύμα του 2004 (κι αυτό είναι λόγος, αλλά όχι ο μόνος, όπως είναι για χιλιάδες "μάγκες" που βγαίνουν και λένε "απογοητευτήκαμε"...), αλλά γιατί είναι η μόνη ομάδα που μας ενώνει όλους, γαύρους, βάζελους, χανούμηδες (και μακάρι να καλούν περισσότερους παίχτες κι από επαρχία), είναι η μόνη ομάδα που κάθε γκολ πανηγυρίζεται διπλά, είναι η μόνη ομάδα που ΑΞΙΖΕΙ να την ακολουθείς παντού...
Έιμαι περήφανος που υποστηρίζω αυτή την ομάδα, ακόμα κι αν κάνει τραγικά λάθη. Τα λάθη είναι ανθρώπινα. Είμαι περήφανος που έχω τον ΚΥΡΙΟ Otto Rehagel για προπονητή, ακόμα κι αν κατέβασε άθλιο σύστημα με τη Σουηδία, ακόμα κι αν είναι φανερά κολλημένος με τον Αχρηστέα και το Μπασινά, παίχτες που θεωρώ πρέπει να σταματήσουν.
Μου φτάνει να παίζουν καλά. Και παίζουν...
Φιλιά σε όλους...
Ντροπή και αίσχος στα Μ.Μ.Ε., στους "έγκριτους" δημοσιογράφους με το αλάθητο, στο πάσης φύσεως Ελληνάρα που θεωρεί αποτυχία το Euro 2008... Σκατά στα μούτρα σας! Ή μάλλον, καλύτερα, να φύγουν από τα γήπεδα άνθρωποι σαν κι αυτούς, που δεν έχουν ιδέα για την ομάδα, και μαζεύτηκαν μόνο επειδή πήραμε το 2004.
Το πιστεύω αυτό. Όταν η εθνική μάζευε στο γήπεδο με το ζόρι 5.000 άτομα, δεν μίλαγε κανείς. Οι δε "Ελληναράδες" τότε δεν ήξεραν καν ότι έχει αγώνα... Όταν στο word cup'94 μάζεψε 10 φορές τη μπάλα από τα δίχτυα και την έστειλε...καμία, πάλι δεν μίλησε κανείς (για το αμίμητο 4-4-2 εννοώ, 4 από την Αργεντινή, 4 από τη Βουλγαρία, 2 από τη Νιγηρία - και τότε με πολύ δυνατή ομάδα...). Για τις απόπειρες 98, 00 και 02 δεν μιλάει κανείς, γιατί κι εκεί μαζεύαμε τεσσάρες με το "καλησπέρα"...
Μετά το 04 όμως... Κοσμογονία! Νέα εποχή! Πάει πια η μιζέρια και το χαμαλίκι της μικρομεσαίας εθνικής ομάδας! Είμαστε οι καλύτεροι του κόσμου, πάει και τελείωσε! Όλοι μας προσκυνάνε... Δεν βάζουμε στο μυαλό μας ότι το 04 ήταν ένα θαύμα, ένα συνονθύλευμα συγκυριών που κατέληξε να μας στείλει στ' αστέρια... Όοοοοοοχι, η ομάδα είναι η καλύτερη και πάει και τελείωσε... Και "φερτε μας τη Βραζιλία" στο Confederations, τα εισπράξαμε από Βραζιλία, Μεξικό και Ιαπωνία, αλλά "Έεελα μωρέ, δεν είναι ενδιαφέρων θεσμός! Ένα απλό τουρνουά είναι!". Προκριματικά W.C.06 δείχνουμε ότι είμαστε μια κανονική ομάδα, κι όχι οι all stars του ποοσφαίρου, με τις ήττες μας και τα λοιπά, αλλά "εεεεε, εντάξει, κάναμε ανανέωση, μη περιμένουμε να δέσουν αμέσως!"... Και έτσι, για το 80-90% όλων εκεί έξω το αποτέλεσμα του Euro 2008 ήταν κεραυνός εν αιθρία...
Γιατί χαιρόμαστε τόσο με τις νίκες και τις θεαματικές πορείες που δεν προσέχουμε τις λεπτομέρειες... Ας μιλήσουμε για τα 2 Euro, που ασχολήθηκαν οι περισσότεροι από σας...
Στο 04, μπήκαμε στα τελικά από το...παράθυρο, με ένα goal του Stelios... Πάμε στη Πορτογαλία, ακούμε τον όμιλο κι αρχίζουμε τα "πάει, τέταρτοι θα βγούμε"... Μετά τα 2 πρώτα υπέροχα παιχνίδια, άρδην αλλάζει το σκηνικό... Και έρχεται το τρίτο παιχνίδι των ομίλων. Ρωσία. 2-0 στο 10'. Για κάμποσα λεπτά ήμασταν εκτός συνέχειας... Μέχρι που ήρθε ο "τσολιάς" Ζήσης Βρύζας και μας έστειλε στην επόμενη φάση. Αυτό το παιχνίδι, όπου ο Ντέμης Νικολαίδης (επιθετικός) αναγκάστηκε να παίξει δεξί back σε ένα ΚΑΚΙΣΤΟ παιχνίδι για την εθνική, δεν το θυμάται κανείς, θαμπωμένοι όλοι από το αποτέλεσμα...
Προκριματικά του Euro 08. Χάνουμε 1-4 από τη Τουρκία στο Καραΐσκάκη, με μια απόδοση που ζηλεύουν και...τα νησιά Φερόες, που τρώνε μαζικά 5άρες... Μέχρι τον επόμενο αγώνα (είχε κανένα μήνα απόσταση, νομίζω) εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεόραση είχαν καταθάψει την εθνική, το προπονητή, την επιλογή παιχτών, τις επιλογές παιχτών και προπονητή κατά τη διάρκεια του αγώνα... Όμως, ο ΚΥΡΙΟΣ Rehagel δεν είναι Έλληνας. Δεν τα παρατάει έτσι. Μας συνήθισε μετά από μια αποτυχία να κάνει μια ενδιαφέρουσα πορεία. Η ήττα από τη Τουρκία ήταν η μοναδική... Περάσαμε πρώτοι, και μάλιστα με ρεκόρ συγκομιδής βαθμών... Γι' αυτό και όλοι ξεχάσαν τα βρισίδια που ρίχνανε μετά τη Τουρκία... Εγώ πιστεύω πως ο ΚΥΡΙΟΣ Otto θα μας κάνει να κερδίσουμε την Ισπανία και θα φύγουμε με το κεφάλι ψηλά... Και θα βουλώσει στόματα σε Ελλάδα και Ευρώπη...
Για όλους εσάς που "απελπιστήκατε". Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου (και άλλων ομαδικών αθλημάτων): Στα τελικά περνάνε 16 ομάδες. Δεν πάνε όλοι στους 8. Δεν πάνε όλοι στους 4. Δεν πάνε όλοι τελικό. Δεν γίνονται και οι 16 πρωταθλητές. Κι αν γίνουν, δεν σημαίνει ότι θα είναι για πάντα.
Τι έγινε που αποκλειστήκαμε; Έπρεπε να το σηκώσουμε ε; Επειδή το πήραμε το 2004 είμαστε η καλύτερη ομάδα του κόσμου και έπρεπε να μας το δώσουν χωρίς καν να μπούμε στη διαδικασία να παίξουμε μπάλα... Μπράβο, με τέτοια μυαλά θα "εξυγιάνουμε" το ποδόσφαιρο... Δεν συμφωνώ ΚΑΝ με το τίτλο "αποκλείστηκε πρόωρα" που διάβασα σε εφημερίδες και είδα (περαστικός καθώς ήμουν) στη TV... Τι πάει να πει πρόωρα; Πως κρίνεται το πρόωρο; Με το τι έχω παίξει στο στοίχημα; Με το πως ήθελα να δω την εθνική;
Η εθνική ήταν και θα είναι η επίσημη αγαπημένη κάποιων. Δεν μας πειράζει που αποκλειστήκαμε. Το κεφάλι ψηλά. Ανεβαίνουμε επίπεδο, κι αυτό φαίνεται στο γήπεδο. Αγαπάμε την Εθνική, όχι μόνο για το θαύμα του 2004 (κι αυτό είναι λόγος, αλλά όχι ο μόνος, όπως είναι για χιλιάδες "μάγκες" που βγαίνουν και λένε "απογοητευτήκαμε"...), αλλά γιατί είναι η μόνη ομάδα που μας ενώνει όλους, γαύρους, βάζελους, χανούμηδες (και μακάρι να καλούν περισσότερους παίχτες κι από επαρχία), είναι η μόνη ομάδα που κάθε γκολ πανηγυρίζεται διπλά, είναι η μόνη ομάδα που ΑΞΙΖΕΙ να την ακολουθείς παντού...
Έιμαι περήφανος που υποστηρίζω αυτή την ομάδα, ακόμα κι αν κάνει τραγικά λάθη. Τα λάθη είναι ανθρώπινα. Είμαι περήφανος που έχω τον ΚΥΡΙΟ Otto Rehagel για προπονητή, ακόμα κι αν κατέβασε άθλιο σύστημα με τη Σουηδία, ακόμα κι αν είναι φανερά κολλημένος με τον Αχρηστέα και το Μπασινά, παίχτες που θεωρώ πρέπει να σταματήσουν.
Μου φτάνει να παίζουν καλά. Και παίζουν...
Φιλιά σε όλους...
1 Comments (Post A Comment):
Yutarets! kasagad bah!
Post a Comment