Περί Φιλοσοφίας...

Καθώς μιλούσαμε με το Λευτέρη στο MSN, και φιλοσοφούσαμε, είπαμε γιατί να μη κάνουμε την συζήτηση αυτή ένα post στο blog, να παραθέσουμε απόψεις και προβληματισμούς... Τα κοινά λοιπόν είναι με μωβ, και οι απόψεις του καθενός με το αντίστοιχο χρώμα...

Εκτιμώ τους ανθρώπους που λένε την άποψή τους ελεύθερα. Δυστυχώς όμως συναντώ μονίμως δυο κατηγορίες ανθρώπων: Τους "Ναι, ότι λες είναι σωστό. Έχεις δίκιο σε όλα" και τους "Τι μου τσαμποουνάς τώρα ρε φίλε, αυτό που λέω εγώ ισχύει και τίποτα άλλο"... Προς όλους αυτούς: Ρε παιδιά, χωνέψτε το ότι καμία από τις δυο στάσεις δεν είναι σωστή. Αρχικά γιατί ούτε εσείς ούτε ο άλλος είναι αλάθητος, αλλά και επειδή το ζητούμενο στην ανταλλαγή απόψεων δεν είναι να αποδεχτεί κάποιος την άποψή μας, ούτε να μας περάσει τη δική του. Το ζητούμενο στην ανταλλαγή απόψεων είναι δείξουμε στον άλλο ότι ίσως υπάρχει μια εκδοχή της πραγματικότητας που δεν έχει δει και να του δώσουμε το ελεύθερο να πει και να πιστεύει ότι ΕΠΙΛΕΓΕΙ.

Όπως είχε πει και ο Βολταίρος : "Διαφωνώ με οτι λες αλλα θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμα σου να το λες". Αυτή είναι η έννοια της δημοκρατίας....Παντως φίλε Λευτέρη απορώ πως συναντάς 2 τύπους ανθρώπων στη ζωή σου....Εγω νομίζω οτι υπαρχουν μόνο αυτοί που ακολουθούν συγκεκριμένη γραμμή...Πλεον η λέξη αντεπιχείρημα τείνει να εξαφανιστεί...Όλοι λένε τα ιδια και τα ίδια χωρίς να συμφωνούν ή να διαφωνούν...Απλώς τα λένε....Παράλληλα νομίζουν οτι συζητάνε μεταξύ τους κιόλας....Πέρα απο την πλάκα τώρα για να μην είμαστε απόλυτοι, υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων...Απλώς ο Έλληνας ανέκαθεν ήθελε να περνάει το δικό του και έτσι ήταν πάντα γατζωμένος στην άποψη του...Το κακό στην εποχή μας είναι οτι όλοι υιοθετούν απόψεις άκριτα πράγμα που κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη...Και δεν καταλαβαίνω και το εξής ρε GαμWτο: γιατι κανεις δεν εχει όρεξη να κουβεντιάσει?????

Δυστυχώς ή ευτυχώς μόνο τέτοιους έχω συναντήσει. Οι ένας-δυο που λένε την άποψή τους, με το σωστό τρόπο είναι το "παρατράγουδο στα ωραία άσματα". Αλλά όπως λέει παρακάτω το τραγούδι "κι επιτέλους, σκασμός, οι ρήτορες πολύ μιλησανε". Το έχω υιοθετήσει αυτό. Αν ο απέναντί μου δεν μου δίνει βάση για επικοδομητική συζήτηση, πολύ απλά δεν του μιλάω! Αν δεν έχουμε κάτι να πουμε, καλό είναι να μη πούμε τίποτα. Φαντάζομαι στη τελευταλια πρότασή σου δεν εννοείς αυτό, αλλα το σπαστικό

"Γειαααααα, τι κάνεις; Τι νέα;"
"Καλά μωρέ, τα ίδια"
και μετά μούγκα... Είναι όσο να πεις μια ηλίθια πραγματικότητα...

Βασικά είχα στο μυαλό μου και τις 2 περιπτώσεις.Το γεγονός οτι απο τη μία υπάρχουν τόσα πολλα να πείς και τοσες οπτικές γωνίες για να δείς ένα θέμα αλλα κανέις δεν εχει τη διάθεση να το ψάξει...Και βεβαίως η μούγκα είναι ένα άλλο θέμα...Βέβαια αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με τις απόψεις που κουβαλάει ένα άτομο αλλα με την πραγματική διάσταση νοοτροπίας,φιλοσοφίας και γενικότερα δείχνει την τριβη μιας σχεσης ή φιλίας...Κι οπως έχει πει ενας αγαπημένος τραγουδοποιός: "Κι αμα δω κανένα φίλο τρέμω μη με θυμηθεί, πεθαμένες καλησπέρες δεν γουστάρω να μου πεί".Αυτό είναι το νόημα τον νεκρών κουβεντών....

Υπάρχουν πολλά να πεις; Ή μήπως ακόμα κι εκεί υπάρχει η "μάσκα" που ανέλυσες σε προηγούμενο post σου; Επιλέγω πόσα θα πω σε σένα, πόσα θα πω στον άλλο, πόσα παραπέρα... Με αποτέλεσμα, αν έχω νέα σε κάποιο θέμα που δεν σου έχω για τον AB λόγο αναφέρει, δεν μπορώ να σου τα πω... Θα μου πεις, βέβαια, ανήκει στο "τριβή μιας σχέσης ή φιλίας" που είπες. Και έχεις δίκιο. Ηθελα όμως να αναφερθεί κι αυτό. Γιατί άραγε τείνει να εκλείψη η επιθυμία ανταλλαγής απόψεων; Προσωπική μου άποψη είναι ότι μας κρατάει πίσω η περίπτωση να πούμε κάτι λάθος, ή να μας ζητηθούν επιχειρήματα και να είμαστε ελλειπείς, ή, ακόμα χειρότερα, να μας υποδείξουν λάθη στο συλλογισμό και τα επιχειρήματά μας τα οποία μας αναγκάζουν να αλλάξουμε άποψη και νοοτροπία. Κι όπως πολύ σωστά τόνισες, ο Έλληνας δεν είναι μαθημένος στο να αλλάζει άποψη...

Τελικά ξέρεις που καταλήγουμε;; Στο οτι όλα πλέον γίνονται τόσο εγκεφαλικά χωρις κανένα συναίσθημα(το ξαναλέω αλλη μια φορα)...Όλοι φοβόμαστε τον απέναντι μας μην τυχόν και αλλάξει τον εαυτό μας που παλεύουμε καιρό να φτιάξουμε...Απο τη μία δεν εμπιστευόμαστε σχεδόν κανέναν γιατί όσα θα πούμε μπορεί να χρησιμοποιηθούν εναντίον μας....Και απο την άλλη δεν θέλουμε να ξεκολλήσουμε από τις θέσεις μας γιατί θεωρούμε δύσκολη την παραπάνω σκέψη....Και που μας οδηγεί κι αυτό;;;; Σε σχέσεις χρησιμότητας, ανούσιες χωρίς κανέναν άλλο λόγο ύπαρξης εκτός απο τη συντήρηση του "εγώ" μας..............

Έχει μια πολύ μεγάλη δόση αλήθειας αυτό που λες. Καταντήσαμε ακόμα και το πιο ανθρώπινο όλων των χαρισμάτων, την επικοινωνία να τη κλείσουμε σε μηχανικά standards που σβήνουν κάθε μορφής συναίσθημα. Ακολουθούμε στερεότυπα διασκέδασης, στερεότυπα σκέψης και πράξης, κοντέυουμε όλη τη ζωή μας να τη στήνουμε γύρω από στερεότυπα... Επίσης, ακόμα και στις σχέσεις νομίζω ότι ισχύει ο κανόνας του marketing "είσαι ότι δηλώνεις", με αποτέλεσμα να φοβόμαστε να κάνουμε οποιαδήποτε παραχώρηση για να μη χαλάσει το image που θέλουμε να περάσουμε προς τα έξω (έχω πολλά παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων στο μυαλό μου, αλλά εκεί θα μείνουν). Οπότε, πως να πεις κάτι που θα σε βγάλει λάθος; Ή πως να πεις κάτι για το οποίο δεν είσαι σίγουρος, οπότε μπορεί να αναγκαστείς να αλλάξεις; Κάνεις επομένως τη πάπια και συμφωνείς με ότι σου πασάρει ο απέναντί σου και την βγάζεις καθαρή...
Well, δεν είναι έτσι φιλαράκι! Καιρός είναι όλοι μας σιγά σιγά να αποτινάξουμε από πάνω μας τα στερεότυπα που μας βάζουν σε γυάλες και να μη φοβόμαστε να ανταλλάζουμε απόψεις και ερεθίσματα. Κινδυνεύουμε με αποδυνάμωση του χαρακτήρα μας. Κινδυνεύουμε με κονσερβοποίηση της ζωής μας. Όπως λέει ένα σύνθημα που διάβασα σε ένα τοίχο "μόνο τα νεκρά ψάρια ακολουθούν το ρεύμα" (δεν υποστηρίζω τη παράταξη που το γραψε, ούτε τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες της, απλά μου άρεσε σαν ατάκα). Και η λύση είναι μια, και την έχει δώσει ο Albert Einstein σε καταγεγραμμένη συνομιλία του:
-"Έτσι όπως είναι το παιχνίδι, Albert δεν πρόκειται να νικήσουμε ποτέ"
-"Τότε, ας αλλάξουμε τους κανόνες"
Και για όποιον δεν κατάλαβε :"Τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας, πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του"...

Αυτή, λοιπόν, ήταν η πρώτη μας προσπάθεια. Ελπίζουμε να μην σας κουράσαμε πολύ. Θέλουμε την αξιολόγησή σας για τον τρόπο αυτό posting, για να δούμε πόσο μας παίρνει να κάνουμε κι άλλα παρόμοιας μορφής posts...

Αυτά από μένα...
Φιλιά Σε Όλους...